RSS հոսքեր.
PanARMENIAN Ֆոտո.
  Չկատարված ակնկալիքների տարիՀայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը, եթե այդպիսին ընդհանրապես հնարավոր է, եզակի դեպք կլիներ համաշխարհային պրակտիկայում Հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման և սահմանի բացման մասին արձանագրությունների հրապարակումից հետո անցած մեկ տարում Հայկական աշխարհում տեղի ունեցան փոփոխություններ, որոնք հետագայում ևս կարող են լուրջ աղդեցություն ունենալ ապագայում գործընթացների զարգացման վրա, եթե դա ընդհանրապես հնարավոր է: Մեկ տարում հստակ դարձավ միայն մեկ բան` Հայաստանը չի պատրաստվում որևէ մեկին հաճոյանալու համար ոտնահարել իր ազգային արժեքներն ու անվտանգությունը, նույնիսկ չնայած միջազգային հանրության երաշխիքներին:  31 օգոստոսի 2010PanARMENIAN.Net - Հենց այդ երաշխիքներն էլ բավականին լուրջ մտավախություններ են առաջացնում, քանի որ հենց որ հայ ժողովրդին որոշակի ազատություններ ու իրավունքներ են խոստանում, դրան հաջորդում են ջարդերը: Ճիշտ է, 21-րդ դարում իրադարձությունների նման զարգացումն արդեն շատ խնդրահարույց է, սակայն ով ասաց, որ ազգը կարելի է ոչնչացնել միայն յաթաղանի միջոցով: Այժմ գոյություն ունեն ավելի քաղաքակիրթ մեթոդներ` լիակատար մեկուսացում, շրջափակում, պատերազմ, վերջապես: Թուրքիան այսօր Օսմանյան կայսրությունը չէ, թեև մտածողությունը նույնն է մնացել` հայը թշնամի է և չպետք է գոյություն ունենա: Եթե մինչև վերջ ազնիվ լինենք, ապա հայերի մեծ մասը նմանատիպ տեսակետ ունի Թուրքիայի հանդեպ: Սակայն այս ամենն, անշուշտ, չէր կարող ուղղակի ներգործություն ունենալ Արձանագրությունների վավերացման մասին պայմանավորվածության ձախողման վրա: Եվ բանը նույնիսկ Բաքվի դիրքորոշումը չէ կամ Թուրքիայում 2011 թվականին կայանալիք համազգային ընտրությունները, և նույնիսկ ոչ էլ հանրաքվեն, որի դրական ելքի դեպքում իսլամիստները շատ ավելի մեծ իշխանություն կստանան, քան ունեն, և, ամենակարևորը, կկարողանան վերահսկել բանակը: Վերջինիս դժվար է հավատալ և չի բացառվում, որ կազմակերպության անդամներն իրոք ցանկանում էին հերթական ռազմական հեղաշրջում անել, սակայն իսլամիստները կանխեցին նրանց: Սակայն վերադառնանք չարաբաստիկ Արձանագրություններին, որոնք իրոք ապագա չունեին և երկու կողմերի բոլոր վերապահումները կոչված էին հասկացնելու նախագծի նախաձեռնողներին, առաջին հերթին ԱՄՆ-ին, որ իրենց նախաձեռնությունն անհեռանկար է: Գլխավոր խոչընդոտն, իհարկե, Հայոց ցեղասպանության ճանաչումն է: Պարզ է, որ այդ հարցը ոչ ոք չի լուծի այնպես, ինչպես դա կցանկանար Օբաման` այսինքն ասել, որ ինչ-որ բան այո եղել է, չանվանելով իրերն իրենց անուններով: Մեկ այլ կարևոր հանգամանք է հայկական Սփյուռքը, որը, հիանալի իմանալով թե ինչ ասել է թուրք, երբեք թույլ չի տա ցանկացած նախագահի համաձայնվել սահմանի բացմանը: Եվ հետո բաց սահմանը հարկավոր է Հայաստանի բնակչության որոշակի մասին միայն, որը բիզնես ունի հարևանների հետ: Այդ մարդկանց միայն մեկ բան է հուզում` ավելորդ կոպեկ աշխատել և այլևս ոչինչ… Հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը, եթե այդպիսին ընդհանրապես հնարավոր է, եզակի դեպք կլիներ համաշխարհային պրակտիկայում: Այս առնչությամբ նշենք, որ ոչ մի զուհագեռներ, որոնց այդքան սիրում են հղում կատարել դիվանագետները, չկան և լինել չեն կարող, առավել ևս, եթե որպես արժանի օրինակ ընդունենք ֆրանս-գերմանական հարաբերությունների կարգավորումը: Վերջապես, Ֆրանսիան ու Գերմանիան քաղաքակիրթ եվրոպական երկրներ են և նրանց միջև չկար այն համատարած ատելությունը, որը մինչ օրս կա հայերի ու թուրքերի միջև: Ի վերջո, հարկավոր է իրերն իրենց անուններով անվանել` երկու ժողովրդների միջև արյունը չափազանց շատ է, որպեսզի հնարավոր լինի մի քանի տարում լուծել բոլոր հարցերն ու խաղաղ գոյակցել: Դա հնարավոր կլինի միայն մեկ դեպքում, կրկնեմ մեկ անգամ ևս` եթե Թուրքիան ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը և վերանայի իր արտաքին քաղաքականությունը հայկական Սփյուռքի հարցում: Իսկ եթե դա անհնար է, ապա Արձանագրությունների վավերացումը ևս հետաձգվում է անորոշ ժամանակով և կմնա սեղանի հեռավոր դարակում, որը կարող է բացվել միայն սերնդափոխությունից հետո` ոչ շուտ: Կարինե Տեր-Սահակյան / PanARMENIAN News  Ամենաընթերցվողը բաժնում Բաքվի գլխավոր ցանկությունն ամենևին Լեռնային Ղարաբաղը վերադարձնելը չէ, այլ Հարավային Ադրբեջանի միանալը և այդ առումով նրան պետք է Իրանի հետ պատերազմը Ժամանակ առ ժամանակ ինտերնետում հայտնվում են Մեծ Քուրդիստանի քարտեզներ, որի մեջ մտնում են Հայաստանի մի մասը, ինչպես նաև Սիրիայի, Թուրքիայի, Իրանի և Իրաքի տարածքները ԱՄՆ-ը և ԵՄ-ն կրկին նույն սխալն են կատարում և ոչ մի կերպ չեն հասկանում, որ Իրանը ոչ Լիբիան է, ոչ Իրաքը և ոչ էլ, առավել ևս, Եգիպտոսը Արևմուտքը, մեր կարծիքով, հաշվի չի առնում մեկ կարևոր հանգամանք՝ Իրանն այն երկիրը չէ, որին կարելի է վախեցնել պատժամիջոցներով կամ սպառնալիքներով    Ուշադրության կենտրոնում Բաժնի այլ նյութերըԱրաբական աշխարհն ընկղմվում է ցեղային թշնամության մեջ  Իսլամիզմը, հնարավոր է և լավն է, բայց ոչ արմատական խմբավորումների կատարմամբ, որոնց գլխավոր գործն ահաբեկչություններն են և անկարգություններըԷրդողանը հրաժե՞շտ է տալիս Աթաթուրքի ժառանգությանը Աթաթուրքի և նրա ժառանգության դեմ լուրջ պայքար է ընթանում. Թուրքիայի ԶՈՒ կայքից հեռացվել է Աթաթուրքի մասին էջը:Աշխարհը չի փոխվել, ընդամենը նահանջ տարի է Այս տարի ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրներում տեղի կունենան նախագահական ընտրություններ: Այդ ընտրությունները ոչ մի բան չեն տա, և, չնայած որոշ փորձագետների պնդումներին, շատ հեռու են ղարաբաղյան հիմնախնդրում իշխանության վրա իրական լծակների միջոցով որոշակի տեղաշարժերից |  Սյուժե Այլ հոդվածներ Վերջին լուրեր Եվրոպայում սառնամանիքը կպահպանվի մինչև փետրվարի վերջը Եվրոպայում արդեն երկրորդ շաբաթը շարունակվող անկանոն սառնամանիքին զոհ է գնացել առնվազն 500 մարդԳազայի սեկտորի վրա հարձակման արդյունքում մի հոգի է զոհվել Հրթիռային գրոհի թիրախը մարտիկներն էին, մասնավորապես՝ զենքի արտադրության կայանն ու թունելներըՀրազդանում քաղաքապետ են ընտրում. դիտորդներն արձանագրում են ընտրախախտումներ Քաղաքապետի թեքնածուները երկուսն են՝ Հանրապետական կուսակցության անդամ Արամ Դանիելյանը և նախկին քաղաքապետ, ՀԱԿ անդամ, Սասուն Միքայելյանը«Ալ-Կայիդայի» առաջնորդը չի վստահում Արևմուտքին և արաբական պետությունների կառավարություններին Իսլամիստական կայքերից մեկում տեղակայվել է «Առա՛ջ, Սիրիայի առյուծնե՛ր» խորագրով 8-րոպեանոց տեսահոլովակ |
