Թուրքիայի խաղաղապահական ջանքերը Կովկասում քայլ են, որոնք նախատեսված են բացառապես արտաքին տպավորություն ստեղծելու համար, այլ ոչ թե արդյունքների իրական ձեռքբերման համար, սա դիվանագիտական քայլ է, որը մի քանի նպատակներ է հետապնդում: Այդ մասին հայտարարել է «JC public relations research» ինստիտուտի տնօրեն Լեւ Սպիվակը: «Առաջին հերթին, ի պատասխան ԵՄ համառ ցանկությանը` չբացել դռները Թուրքիայի առաջ դեպի եվրոպական հասարակություն, Անկարան այդ կերպ հայտարարում է իր մասին, որպես տարածաշրջանում առաջատար դեր ունեցողի: Երկրորդ, Թուրքիան այդպիսով ցուցադրում է նոր տարածաշրջանային ընկերներին իր հետաքրքրվածությունը նրանց շահերի իրագործման նկատմամբ: Երրորդ, Թուրքիայի խաղաղապահական ջանքերի փաստը Ադրբեջանի վրա ճնշում գործադրելու լրացուցիչ լծակ է... Այս իրադրության մեջ տեղի է երեք հարցեր տալը: Առաջին. շահագրգռվա՞ծ է Թուրքիան Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության լուծման մեջ: երկրորդ. ընդունա՞կ է Թուրքիան լուծել այդ հակամարտությունը` հաշվի առնելով ԼՂ ապագայի հարցում կողմերի դիրքորոշումների բեւեռայնությունը: Երրորդ. պատրա՞ստ են ընդհանրապես ԱՄՆ-ը, Ռուսաստանը, ԵԱՀԿ-ն կան նույն Իրանն ինքնակամ Թուրքիային հանձնել գլխավոր խաղաղապահի մանդատը»,- նշել է Սպիվակը, գրում է Day.az-ը: