Հայաստան և աշխարհ. Իզուր էր Թել-Ավիվը Անկարային դիտարկում եթե ոչ որպես եղբայրական, ապա որպես բարեկամական երկիրԹուրքիան ցանկանում է տիրել խաղաղարարի պսակին, որպեսզի վերջնականապես հաստատվի որպես տարածաշրջանային տերություն: Հանուն դրա կարելի է գնալ անգամ Իրանի հետ մտերմության 17 հունվարի 2009 Աշխարհում հակասեմիտիզմը եղել է եւ միշտ էլ կա: Ամենայն հավանականությամբ, եւ լինելու է, քանի կան հրեաները: «Ձուլած արճիճ» գործողությունը պարզապես հերթական անգամ յուղ լցրեց կրակին: Բայց այս անգամ հակասեմիտ երկրների շարքերը համալրեց Թուրքիան, ինչն, առհասարակ, դեռեւս մի քանի տարի առաջ անհնար կթվար: Համենայնդեպս, նախագահ Ահմեդ Նեջեդ Սեզերի` հետեւողական քեմալիստի օրոք Թուրքիայի եւ Իսրայելի հարաբերություններն ուղղակի կատարյալ էին: Ամբողջ աշխարհում հրեական լոբբին պաշտպանում էր Թուրքիայի շահերը, ԱՄՆ վարչակազմը Թուրքիային անվանում էր մարտավարական դաշնակից եւ բարեկամ: Քաղաքականություն. 2008 թվականի տարածաշրջանային ամենակարեւոր իրադարձությունը Թուրքիայի նախագահի այցն էր ԵրեւանՏարեվերջին բոլորս դարձանք թուրք մտավորականության «Հայեր, ներե'ք մեզ» աննախադեպ ակցիայի վկաները, որը ցույց տվեց, թե որքան խորն է թուրքերի մեջ նստած անհանդուրժողականությունը հայերի հանդեպ եւ սեփական պատմության հետ հաշտվելու ցանկության բացակայությունը 25 դեկտեմբերի 2008 2008թ. դարձավ Հարավային Կովկասի վերաձեւման տարի: Հարավային Օսեթիայի դեմ Վրաստանի սանձազերծած «հնգօրյա պատերազմից» հետո պարզ դարձավ, որ տարածաշրջանում նոր բաժանարար գծեր են նախանշվում: Հավանաբար, ինքն էլ չցանկանալով դա, Վրաստանի նախագահը «թագավորական» նվեր մատուցեց ՌԴ-ին, որը վաղուց էր հարմար առիթի սպասում ԱՄՆ-ից ռեվանշ վերցնելու համար` Կովկասի հակամարտությունների հանգուցալուծման մեջ չափազանց խորը ներթափանցման համար: Արդյունքում ավելի մեծ խառնաշփոթ ստացվեց, որտեղ նույնիսկ «ամենահմուտ» պետությունները չկարողացան որեւէ բան որսալ:  |
Արխիվ
