Հունվարի 20-ին ԱՄՆ 44-րդ նախագահի երդմնակալության արարողությունը ետին պլան մղեց եւ «Ձուլածո արճիճ» օպերացիան, եւ Ռուսաստանի ու Ուկրաինայի միջեւ բորբոքված «գազային կրքերը»: Իրո՞ք Բարաք Օբաման այն մարդն է, որ հակրավոր է այսօր ԱՄՆ-ին թե նա հիանալի PR-արշավի պտուղ է: Որքանո՞վ նա ունակ կլինի որոշումներ կայացնել, որոնցից կախված է ոչ միայն ԱՄՆ-ի, այլ, ցավոք, մնացած ողջ աշխարհի ապագան:

2008թ. դարձավ Հարավային Կովկասի վերաձեւման տարի: Հարավային Օսեթիայի դեմ Վրաստանի սանձազերծած «հնգօրյա պատերազմից» հետո պարզ դարձավ, որ տարածաշրջանում նոր բաժանարար գծեր են նախանշվում: Հավանաբար, ինքն էլ չցանկանալով դա, Վրաստանի նախագահը «թագավորական» նվեր մատուցեց ՌԴ-ին, որը վաղուց էր հարմար առիթի սպասում ԱՄՆ-ից ռեվանշ վերցնելու համար` Կովկասի հակամարտությունների հանգուցալուծման մեջ չափազանց խորը ներթափանցման համար: Արդյունքում ավելի մեծ խառնաշփոթ ստացվեց, որտեղ նույնիսկ «ամենահմուտ» պետությունները չկարողացան որեւէ բան որսալ: