Մինչեւ վերջին ժամանակներս հայկական Սփյուռքն աշխարհում ընկալվում էր որպես Թուրքիային գրգռող մի գործոն եւ հայկական պետության ձեռքում եղած մի զենք միջազգային մակարդակով սեփական շահերն առաջ տանելու համար: Սփյուռքի նման կերպարի համար կային որոշ հիմքեր, քանի որ իր գործունեության գրեթե ողջ ընթացքում հայկական կազմակերպություններն աշխարհով մեկ զբաղվում էին եւ զբաղվում են բացառապես Հայոց ցեղասպանության ճանաչման խնդրով, իսկ վերջին 20 տարիների ընթացքում` Լեռնային Ղարաբաղի անկախության ճանաչման հարցով:

Տարածաշրջանը եւ ամբողջ աշխարհը քարացել է սպասման մեջ: Եվ թեպետ արդեն հայտարարվել է Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ իսկապես պատմական հանդիսացող արձանագրությունների ստորագրման ամսաթիվը, կողմերն իրենց չափազանց զգուշավոր են պահում: Չնայած նրան, որ ոչ մի ֆորս-մաժորային իրավիճակ չի սպասվում, սակայն Աստված պահպանում է նրան, ով իր մասին հոգ է տանում: Ճիշտ է, ֆորս-մաժորը կարող է սադրել Ադրբեջանը, ինչպես նա արդեն արեց Ղարաբաղի նկատմամբ սույն թվականնի մարտի 4-ին:

Open Music Fest-ի շնորհիվ, որն անց է կացվում Երեւանում, Հայաստանի մշակութային կյանքում 2009-ի ամռան վերջին շաբաթում տիրող հարաբերական անդորրը զարդարվեց Աննա Մաիլյանի սոպրանոյով, Տաթեւիկ Բաղդասարյանի բարեհնչյուն ֆլեյտայի ձայնով` Հայաստանի ազգային կամերային նվագախմբի նվագակցությամբ, որի գեղարվեստական ղեկավարն է Արամ Կարաբեկյանը: