Ի՞նչ պատահեց միջազգային հանրությանը` ի դեմս ՄԱԿ-ի: Այն հանկարծ «նկատեց» Ադրբեջանի իրական դեմքը

24 հուլիսի 2012 - 21:58 AMT

PanARMENIAN.Net - Երկուշաբթի փոքր հրաշք կատարվեց. աշխարհը հանկարծ «նկատեց» սպառազինության այն հսկայական քանակը, որը գնում և արտադրում է Ադրբեջանը: Ավելի մանրամասն. նախօրեին տարածվեց ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի «Սովորական սպառազինության հանդեպ հսկողությունը տարածաշրջանային և մերձտարածաշրջանային մակարդակներում» զեկույցը, որում ընդգրկվել է Հայաստանի դիրքորոշումը Ադրբեջանի կողմից ԵՍԶՈՒՊ խախտման առնչությամբ: Զեկույցում հաղորդվում է, որ 2012թ. հունվարի 1-ի դրությամբ Բաքուն ԵՍԶՈՒՊ սահմանափակումները խախտել է միանգամից երեք կարգերում: Այդպես, մարտական տանկերի պահուստները կազմում են 381 միավոր, մինչդեռ թույլատրելի սահմանը կազմում է 220, հրետանին` 516 միավոր (թույլատրելի սահմանը` 285): Անցյալ տարի Ադրբեջանը նաև 47 միավորով ավելցրել է հրետանային կայանքները, 106 միավորով` մարտական զրահամեքենաների թիվը` 220 սահմանի դեպքում հասցնելով դրանք 287-ի, իսկ հարվածային ուղղաթիռների թիվը երեքից հասցրել է հինգի:

ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի զեկույցում նշվում է, որ Բաքվի ռազմական բյուջեի նման ավելացումը և նրա ագրեսից հակահայկական հռետորությունը սրում է լարվածությունը Հարավային Կովկասում և խոչընդոտում ղարաբաղյան կարգավորման շուրջ բանակցային գործընթացին:

Ի՞նչ պատահեց հանկարծ միջազգային հանրությանը` ի դեմս ՄԱԿ-ի:

Ադրբեջանն արդեն առաջին տարին չէ, որ ակտիվորեն զինվում է` բացարձակապես չկոծկելով դա: Զենքը երկիրը գնում է անհավանական քանակներով արտասահմանից, ընդ որում, ինչպես բազմիցս հիշատակվել է, նաև ղարաբաղյան հակամարտության միջնորդ երկրներից: Ոչ պակաս զենք է արտադրվում նաև ինքնին Ադրբեջանում:

Արժե խոստովանել, որ միջազգային հանրության աչքերը հանկարծակի չբացվեցին, այդ միտումը դիտվում է վերջին շաբաթների ընթացքում: Հունիսի վերջին ԱՄՆ Պետքարտուղարությունը բացառեց Ադրբեջանը ամերիկյան ռազմատեխնիկա գնելու իրավունք ունեցող երկրների ցուցակից:

Դրան հաջորդեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի հայտարարությունը Արցախում գտնվող օդանավակայանի, մասնավորապես, այն մասին, որ իրենք քաղաքացիական օդանավերի հանդեպ ուժի չկիրառման երաշխիքներ են ստացել: «Կողմերը վստահեցրել են համանախագահներին, որ հերքում են ցանկացած սպառնալիք կամ ուժի կիրառում քաղաքացիական օդանավերի հանդեպ և դիվանագիտական քայլեր են իրականացնելու` ձեռնպահ մնալով հարցի քաղաքականացումից»,- ասվում է միջնորդների հայտարարության մեջ:

Ավելի ուշ հրապարակվեց ԵԱՀԿ ՄԽ ևս մեկ հայտարարություն Արցախում նախագահական ընտրությունների մասին, որտեղ նրանք նշեցին, որ հասկանում են «Լեռնային Ղարաբաղի իշխանությունների կողմից նման ընթացակարգերի միջոցով բնակչության կյանքի ժողովրդավարական կարգերի «դե-ֆակտո» կազմակերպման անհրաժեշտությունը»:

Այդ վերջին երկու հայտարարությունները վրդովեցին Բաքվին, որը միջնորդներին մեղադրեց «կեղծավորության և կեղտոտ քաղաքականություն վարելու» մեջ:

Ուրեմն ի՞նչ է կատարվում:

Արդյո՞ք Ադրբեջանը կորցրեց իր նավթային նշանակությունը միջազգային հանրության համար, հանուն որի այդ հանրությունը կարող էր անգամ զոհաբերել իր սկզբունքները: Միգուցե, շարունակվող «արաբական գարնան» արդյունքում տերությունների համար նոր, ավելի շահավետ եկամտի աղբյուրնե՞ր են բացվել: Կամ էլ միջնորդներն ու տերությունները վերջապես հոգնե՞լ են իրենց հանդեպ Ադրբեջանի` անպատժելիությամբ սնուցվող բռի վերաբերմունքից. Բաքուն առանց ամաչելու արհամարում է ղարաբաղյան հիմնախնդիրը խաղաղ ճանապարհով լուծելու, ռազմական ճարտասանությանը և հայկական կողմի հանդեպ սադրանքներին վերջ տալու կոչերը:

Կամ էլ, որ ամենաանհավանականն է, այդ հանրությունը որոշել է, այնուամենայնիվ, հետևել խղճի թելադրանքին և արդարացի լուծո՞ւմ տալ խնդրին:

Առայժմ այդ հարցերը պատասխան չունեն: Իսկ միջազգային հանրությունը սովորաբար այնքան անկայուն է: