Ծիծեռնակաբերդ. Եղեռնի հուշահամալիր (մաս II)Մաս II. Եղեռնի զոհերին նվիրված հուշահամալիրի կառուցումն ու բացումը 1965 թվական, ապրիլի 24: Այս օրը սկիզբ դրվեց Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը: Այդ օրը հայերը Սովետական Հայաստանում առաջին անգամ նշեցին Եղեռնի զոհերի հիշատակի օրը: Ինչպես գրող, հրապարակախոս Վարդգես Պետրոսյանն է նշում իր հուշերում. Մեծ պատմություն փոքր Գյումրիում. Հայացք ներսից (վիդեո)Կամա, թե ակամա հարց է ծագում՝ արդյո՞ք այս երկու սպանությունները կապված չեն միմյանց հետ Վաղուց Գյումրիում այդքան աղմուկ չէր բարձրացել, ինչպես դա տեղի ունեցավ ապրիլի 12-ին տեղ գտած իրադարձությունների արդյունքում: Մի կողմ դնենք գեորգիվանյանական թոհուբոհը և անդրադառնանք ավելի ուշ տեղի ունեցած երկու սպանություններին: Ծիծեռնակաբերդ. Եղեռնի հուշահամալիր (մաս I)Մաս I. Ինչու և ինչպես որոշվեց կառուցել Եղեռնի զոհերին նվիրված հուշահամալիրը PanARMENIAN.Net գործակալությունը վերսկսում է “Հայկական հուշարձաններ. անցյալն ու ներկան” նախագիծը, որը դեռևս 2003 թվականից շուրջ տասնյակ պատմություններով ներկայացվել է գործակալության հրապարակած “Համահայկական տեղեկատվական հասարակություն” ամսագրում: Նախագծով նպատակ ունենք յուրահատուկ ֆոտոշարքերով, հետաքրքրաշարժ պատմություններով ներկայացնել հայկական հուշարձանների, շինությունների կառուցման, պահպանման այն դրվագներն ու փաստերը, որոնք մինչ օրս չեն հրապարակվել կամ միակողմ են ներկայացվել: Կովկասյան Միներալնիե Վոդի՝ «հայկական կղզյակ» Հյուսիսային ԿովկասումՊյատիգորսկի, Կիսլովոդսկի հայ համայնքներն ամենառաջիններից են Ռուսաստանի հարավում՝ սկսելով ձևավորվելով դեռ 20-րդ դարի 80-ականների վերջին 4 ապրիլի 2012 Մարտի կեսին ինձ բախտ վիճակվեց Պյատիգորսկում մասնակցել «PR ՀԿԴՇ-2012» (Հյուսիս-կովկասյան դաշնային շրջան, ՀԿԴՇ) առաջին համառուսական փառատոնին: Փառատոնը շատ հետաքրքիր էր, ինձ հաջողվեց շատ նոր բաներ իմանալ տարբեր ոլորտներում PR-ի նրբությունների մասին, սակայն ուղևորության մեջ ամենագլխավորը Կովկասյան Միներալնի Վոդիի, մասնավորապես Պյատիգորսկի և Կիսլովոդսկի հայ համայնքների հետ հանդիպումներն էին: Մեր հայրենակիցները կիսվեցին իրենց խնդիրներով, ծրագրերով, ինչպես նաև պատմական հայրենիքից սպասումներով՝ ցնցելով առաջին հերթին իրենց հայրենասիրությամբ և Հայաստանին օգնելու ցանկությամբ: Լրագրող և պատգամավոր. Համատեղել անհամատեղելինԻ՞նչ է պահանջում լրագրողական էթիկան, և, ի վերջո, ի՞նչ են մտածում հենց իրենք՝ առաջադրվող լրագրողները Լրագրող և պատգամավոր. որքանո՞վ են այս երկուսը համատեղելի, հնարավոր է լիարժեքորեն ներկայացնել 1-ին ու 4-րդ իշխանությունները միաժամանակ: Գալիք խորհրդարանական ընտրություններում իրենց ուժերն են ուզում փորձել նաև լրագրողները: Մի քանի գործող լրագրողներ արդեն իսկ դարձան կուսակցական և ընդգրկվեցին համամասնական ցուցակներում, մյուսները` առաջադրվեցին մեծամասնական ընտրակարգով: Երևանի բոլոր բակերը մաքուր կլինեն միայն մարտի կեսերի՞նՀամատիրություններն ու վարչական շրջանների կոմունալ ծառայությունները միահամուռ պնդում են՝ «աշխատում ենք մեզ չխնայելով» Արդեն 3 օր է Երևանում ձյուն չի գալիս, բայց մայթերն ու առավել ևս՝ բակերը, շարունակում են մնալ սառցակալած ու վտանգավոր: «Շտապօգնության» ծառայությունից հայտնում են, որ փետրվարի 1-10-ը գրանցվել է 49, իսկ փետրվարի 10-20-ը՝ 67 կանչ: Արդյունքում՝ 57 մարդ տեղափոխվել է հիվանդանոց: Թեղուտ՝ հայացք մյուս կողմիցՄի կողմից, իհարկե, ափսոս է Թեղուտը, մյուս կողմից հասկանում ես, որ «Վալեքս գրուփ» ընկերությունն իր կողմից ճիշտ է և գործում է օրենքին համաձայն Հայաստանի հասարական կյանքի ամենաքննարկվող հարցերից է բնապահպանների պայքարը Թեղուտի փրկության համար: Բազմաթիվ հրապարակումներ, տեղեկատվություններ կարծիքների և այդ հարցի շուրջ կանաչների գործողությունների մասին, բոլոր մահացու մեղքերում մեղադրանքներ Թեղուտի հանքավայրի մշակմամբ զբաղվող «Վալեքս գրուփին»: Հայաստանի նոր բրենդը. ԳամփռԿինոլոգ. «Դեռ Մովսես Խորենացին է գրել գամփռի մասին` մեծ գլխով, խորը հայացքով, սև մռութով...» 2011 թվականի ապրիլի 27-ին Կինոլոգների միջազգային միությունը շան գամփռ ցեղատեսակը ճանաչել է հայկական՝ «Հայկական գելխեղդ՝ Գամփռ»։ Հայաստանի կինոլոգների միության նախագահ Վիոլետա Գաբրիելյանի կարծիքով, որը մեծ ավանդ ունի այս հարցում, գամփռը հայկական ցեղատեսակ ճանաչելը մեր ազգի հաղթանակն է, և պետք է անել հնարավորը՝ գամփռը կոնյակի ու ծիրանի նման Հայաստանի բրենդը դարձնելու համար։ Երևանը վերածվելու է հիշողություն չունեցող մի քաղաքի՞Երևանում հայտնի ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանի տունը հիմնահատակ ավերված է, և դեռ կան շենքեր, որ կարող են նույն ճակատագրին արժանանալ Ինչպես արդեն հայտնի է, Երևանում ճանաչված ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանի տունը հիմնահատակ ավերված է: Ճարտարապետի տան տեղը վեր է խոյանալու հերթական հյուրանոցը: Ինտերնետի հայկական սեգմենտում վրդովմունքի ալիք բարձրացավ, Facebook սոցիալական ցանցում վանդալիզմի հակառակորդների խումբ ստեղծվեց, նույն Facebook-ում Երևանի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանի էջում հայտնվեցին կոչեր` դադարեցնելու Հայաստանի համար այդքան բան արած մարդու տան ոչնչացումը, սակայն ապարդյուն: Վերացավ ևս մեկ հայ երախտավորի հետքը, ով այդքան ահռելի ներդրում է ունեցել Հայաստանը շենացնելու գործում: Ճանապարհորդություն ժամանակի մեջ. Հայաստանի գլխավոր ժամացույցի պատահական ծնունդն ու պատմությունըԿոնկրետ հայտնի չէ, թե երբ է սկսել աշխատել, բայց հայտնի է, որ յոթանասուն տարվա ընթացքում կանգ է առել միայն 2-3 ժամով Երևանում ամեն առավոտ սկսվում է Հանրապետության հրապարակում` Հայաստանի կառավարության շենքի աշտարակում գտնվող քաղաքի գլխավոր ժամացույցի զանգից: Կարելի է ասել, որ այդ ժամացույցը քաղաքի «առաջին» ժամացույցն է. մեզնից շատերը ականատես են եղել, թե ինչպես են Հանրապետության հրապարակի անցորդները ժամը ճշտում հենց այդ ժամացույցի միջոցով: Այդ ժամացույցի զանգը մեզ հիշեցնում է, որ մենք ինչ-որ տեղից ուշանում ենք կամ արդեն ուշացել ենք, հիշեցնում է նաև, որ ժամանակն անվերադարձ գնում է: Բայց էլ ի՞նչ գիտենք մենք այդ ժամացույցի մասին: Բացարձակապես ոչինչ: Օրեցօր երևանցիներն անտարբեր անցնում են ժամացույցի կողքով` անգամ չկասկածելով դրա հարուստ պատմության մասին: | Աշխարհում: «Համազգային առաջնորդի» «անհնազանդ» որդի՞ն |