Ավարտվող տարին բավական հարուստ էր ներքաղաքական իրադարձություններով և գործընթացներով: Տարին նշանավորվեց սոցիալական լարվածության և բողոքների աճով, քաղաքական ուժերի մանևրներով, երկրում իրավիճակն իրենց վերահսկողության տակ պահելու և կայունացնելու իշխանության փորձերով, որպեսզի Հայաստանում չբռնկվի «արաբական գարուն»: Ներքաղաքական իրադարձությունների տասնյակի մեջ ներառված են նաև մի շարք հասարակական գործընթացներ, որոնք երկրի կյանքի վրա ազդող լուրջ գործոններ են դարձել:

Դեկտեմբերի 22-ին Ֆրանսիայի Ազգային ժողովը ձայների մեծամասնությամբ ընդունեց օրինագիծ Հայոց ցեղասպանության հերքումը քրեականացնելու մասին, որը նախատեսում է մեկ տարվա ազատազրկում և տուգանք 45 հազար եվրոյի չափով: Դեկտեմբերի 22-ին աշխարհի գրեթե բոլոր հայերը տոնեցին ոչ մեծ, բայց հաղթանակ: Նշեցին ոչ բոլորը…

Օրերս որոշեցի ծանոթանալ Հայաստանի քրեական օրենսդրության հետ հայրենիքի դավաճանության և այլ պետության օգտին լրտեսության վերաբերյալ: Անվտանգության հայրենական մարմինները ժամանակ առ ժամանակ խախտում հայտարարում են առանձին անհատների և խմբերի ձերբակալության մասին, որոնք, մոռանալով հայրենիքը և պատիվը, համաձայն են N քանակության «կանաչների» և ոչ միայն փողի դիմաց վնաս պատճառել հայրենիքին և լրտեսել նրա թշնամիների օգտին:

Նոյեմբերի 25-ին ընդդիմադիր Հայ ազգային կոնգրեսը (ՀԱԿ) Երևանում անցկացրեց իր հերթական հանրահավաքը: Արդեն սովորական դարձած սակավաթիվ հանրահավաքների, նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրաժարականի պահանջների, Երևան տանող փակ ճանապարհները պատճառ չբերելու կոչերի կողքին վերջին հանրահավաքը դեռ երկար ժամանակ քննարկումների և տարբեր ենթադրությունների թեմա կլինի:

Հայ հասարակության մեջ մի քիչ հանգստացել է բարձրաստիճան պաշտոնյաների «հրաժարականների շքերթի» և իշխանությունում տեղի ունեցած վերադասավորումների հետ կապված իրարանցումը, և արդեն կարելի է հանգիստ պայմաններում վերլուծել դրանք:

Սեպտեմբերի 30-ից հոկտեմբերի 8-ը Հայ ազգային կոնգրեսը (ՀԱԿ) Ազատության հրապարակում անցկացրեց շուրջօրյա հանրահավաքներ: Արդեն մեկ շաբաթ է, ինչ ՀԱԿ-ը դադարեցրել է հանրահավաքները, բայց մինչև հիմա պարզ չէ, թե իրականում ինչի էր ցանկանում հասնել այդ հանրահավաքներով ՀԱԿ-ը և ի վերջո ինչի հասավ: Հայտնի հեքիաթի հերոսի նման ՀԱԿ-ը հեռացավ հրապարակից, բայց խոստացավ վերադանալ: Բայց, ի տարբերություն Կառլսոնի, նա ցանկանում է վերադառնալ ոչ մենակ, այլ իր կողմնակիցների մեծ թվով, որպեսզի, վերջապես, հասնի իր գլխավոր պահանջին՝ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրաժարականին և արտահերթ նախագահական ընտրություններին:

Սեպտեմբերի 23-ին Երևանում տեղի ունեցավ ընդդիմադիր ՀԱԿ հանրահավաքը, որը հերթական անգամ հավաքեց արդեն ավանդական դարձած մի քանի հազար ցուցարարների, սակայն տեղի ունեցած հանրահավաքում ավելի կարևոր էին ՀԱԿ ղեկավարների ելույթները, մասնավորապես, նրա առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի: ՀԱԿ առաջնորդն իր ելույթում մի շարք ուղերձներ հղեց ինչպես համաշխարհային հանրությանը, այնպես էլ Հայաստանի իշխանություններին և հասարակությանը:

Հայաստանի, Ռուսաստանի և Ադրբեջանի նախագահների առաջիկա հանդիպումը Կազանում աննկարագրելի իրարարանցում է առաջացնում ինչպես Երևանում, այնպես էլ Բաքվում: Սակայն ինչո՞վ է տարբերվում այն նախկիններից: Ի՞նչ ակնկալել այդ հանդիպումից: Կստորագրվե՞ն արդյոք հանդիպմանը ինչ-որ փաստաթղթեր: Բոլոր այս հարցերը մի քանի շաբաթ շարունակ արդեն խանգարում են հայերի և ադրբեջանցիների հանգիստ քունը` անկախ սեռից, տարիքից մասնագիտությունից:

Հունիսի 25-ին Կազանում սպասվող Հայաստանի, Ադրբեջանի և Ռուսաստանի նախագահների հանդիպումը դարձել է ամենաքննարկվող թեման քաղաքական, հասարակական և, կարելի է ասել, բոլոր դաշտերում: Կազանի հանդիպման, այնտեղ Ղարաբաղի հարցի մասին ինչ-որ փաստաթղթի հնարավոր ստորագրման կամ չստորագրման մասին խոսում են բոլորը. ընդդիմությունը, իշխանության և հասարակության որոշ շերտերի ներկայացուցիչներ, փորձագետները: Բավական անսպասելիորեն իր կարծիքն այսօրվա գործընթացների մասին որոշեց հայտնել նաև Հայաստանի նախկին արտգործնախարար, «Սիվիլիտաս» հիմնադրամի խորհդրի ղեկավար Վարդան Օսկանյանը:

Հայ ազգային կոնգրեսը (ՀԱԿ) մայիսի 31-ի ցույցից հետո բացահայտ կերպով հայտարարել է գործող իշխանությունների հետ քաղաքական երկխոսություն սկսելու մասին: ՀԱԿ-ն արդեն որոշել է իր պատվիրակության կազմն ապագա բանակցությունների համար, ինչպես հստակ սահմանել այդ բանակցությունների օրակարգը` երկրում արտահերթ նախագահական և խորհրդարանական ընտրությունների անցկացում: Իրենց հերթին իշխանությունները հայտարարել են, որ նախատեսում են ընդդիմության հետ քննարկել երկրում առկա խնդիրները, սակայն, նրանց խոսքերով, արտահերթ ընտրություններն այդ խնդիրների ցուցակի մեջ չեն մտնում: