Իմ ամենամեծ աշխատանքը նրանց բոլորին ներքին ազատություն սովորեցնելն է: Իրենք սովոր չեն: Այստեղ դպրոցը սովորեցրել է, որ պետք է հրամայել, թելադրել և իրենք կատարեն դա: Իսկ ես այդպես չեմ աշխատում:

2012-ի հունիսին քանդակագործ, ճարտարապետ, նկարիչ Վանիկ Խաչատուրյանը (Վան Խաչատուր-խմբ.) դիմում էր գրել Հայաստանի ճարտարապետների միության նախագահ Մկրտիչ Մինասյանին, որտեղ պատմում էր, թե ինչպես է ճարտարապետ Հովհաննես Հակոբյանն իրենից «գողացել» Երևան –Սևան ճանապարհի «Ճայի» հեղինակային իրավունքն ու վերագրել իրեն, մինչդեռ հեղինակն ինքը՝ Խաչատրյանն է: Վանիկ Խաչատրյանի դիմումը ներկայացնում ենք ստորև.

Կինոթատրոն «Կոմիտաս»: Հասցեն՝ Կոմիտաս 47: Շահագործման է հանձնվել 1963 թվականին: Քարից հասարակական կառույց: Տարածքը՝ 1-ին հարկ-781.56 քմ, կիսանկուղ՝ 87,08 քմ, արտադրական մակերես՝ 457.08 քմ, օժանդակ մակերես՝ 415 քմ: Աճուրդի է հանվել 1995 թվականի սեպտեմբերի 2-ին: Վաճառող՝ ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական ունեցվածքի հաշվառման և ապապետականացման վարչություն-Պավել Ղալթախչյան: Գնորդ՝ «R.R» Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն-Նշան Մունչյան: Գինը՝ 295.430.700 ՀՀ դրամ: Սեփականաշնորհման պայմանագիրը կնքվել է նույն թվականի սեպտեմբերի 11-ին:

Հավանաբար հիշում եք, որ Սառցակոմբինատի տարածքում կատարվող շինարարական աշխատատնքների վերաբերյալ Մշակույթի նախարարությունը դիմել էր քաղաքապետարան: Մարտի 22 –ին նախարարությունը մեր հարցմանն ի պատասխան հայտնել էր հետևյալը. «Հաշվի առնելով օրենսդրական դաշտում տեղի ունեցած փոփոխությունները՝ նախարարությունը որոշել է առաջիկայում հարցը կրկին քննարկել: Կատարվող աշխատանքները դադարեցվել են, և նախարարությունը համապատասխան գրությամբ դիմել է Երևանի քաղաքապետարան` առաջարկելով ձեռնարկել համապատասխան միջոցներ»:

«Մոսկվա», «Նաիրի»: Կինո գնալու համար կամ Աբովյան փողոց 18, կամ Մաշտոցի պողոտա 50: Սա մեր ընտրությունն է: Դժվար է պատկերացնել, որ 3-4 տասնամյակ առաջ այս նույն ընտրության համար Երևանում ավելի քան 2 տասնյակ հասցե կար, այսինքն այդքան կիոթատրոն: Ձեզնից ոմանք աշխատանքի, դասի գնալիս ամեն օր անցնում են այդ կինոթատրոնների կողքով: Հիմա դրանք ինչ-որ մեկի սեփականությունն են, գրասենյակ, խանութ, անգամ կուսակցության շտաբ: Շենքեր, որոնք մեզ գուցե ոչինչ չեն ասում: Բայց ժամանակին դրանք այն մեծ մշակույթի մի մասն էին, որ կոչվում էր կինոթատրոն: PanARMENIAN.Net-ն այսօրվանից սկսում է այդ մշակույթին ու այդ երկու տասնյակ չգործող կինոթատրոններին նվիրված շարք: Փաստեր, մարդիկ, հիշողություններ: Այն ամենը ինչ մենք՝ այդ կինոթատրոնները երբևէ ներսից չտեսած անկախության սերնդի ներկայացուցիչներս, կարողացել ենք լսել, հավաքել ու գրառել:

PanARMENIAN.Net-ը, ամփոփելով տարին, առանձնացրել է Հայաստան այցելած անվանի գործիչներին, տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունները, հոբելյաններն ու կորուստները:

Երևանի տարածքը բնակեցված է եղել դեռ անհիշելի ժամանակներից: Շատ է խոսվում Շենգավիթ բնակավայրի մասին, Էրեբունի ամրոցի, Կարմիր բլրի և այլ հնավայրերի մասին: Սակայն քչերը, քայլելով մայրաքաղաքի տարբեր հատվածներով, գիտեն, որ քայլում են «թաղված» հուշարձանների վրայով:

Դեկտեմբերի 11-ին Ժամանակակից արվեստի թանգարանում բացվեց Կամո Նիգարյանի անհատական ցուցահանդեսը: Արվեստագետի նախկինում երբևէ չցուցադրված աշխատանքները ներկայացնող ցուցահանդեսը կրում է «Նախակերպեր» «Protoforms» խորագիրը: Ներկայացված են Կամո Նիգարյանի 1980-2011թթ. ստեղծված վերացական գեղանկարչական աշխատանքները: Ցուցահանդեսի համադրողն ու պատկերագրքի հայեցակարգի հեղինակը Սիդնեյի համալսարանի դոկտորանտ, արվեստաբան Վիգեն Գալստյանն է: Կազմակերպման նախաձեռնությունը «Մշակույթների երկխոսություն» հիմնադրամի նախագահ Սոնա Հարությունյանի և Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանինն է` Կամո Նիգարյանի այրի Մարինե Հարոյանի հետ համագործակցությամբ: Ցուցահանդեսը բաց կլինի մինչև դեկտեմբերի 25-ը:

«Փարոս» երգչախմբին Հայաստանում գիտեն գրեթե բոլորը, սակայն քչերը գիտեն, որ այն աշխարհում եզակի է: Տարբեր երկրների վերականգնողական կենտրոններում հաշմանդամություն ունեցող անձանց սովորեցնում են երգել, երգչախմբեր են կազմավորվում, բայց նրանցից ոչ մեկը մեծ բեմ դուրս չի գալիս: Հաշմանդամության միջազգային օրվա կապակցությամբ զրուցեցինք երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար Րաֆֆի Միքայելյանի հետ: